سر در آب « بنابراحتياط واجب » . هفتم : باقى ماندن عمدى بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح . هشتم : اماله كردن با چيزهاى روان . نهم : قى كردن عمدى . و احكام اينها در مسائل آينده گفته مىشود . 1 - خوردن و آشاميدن مسئله 1661 - اگر روزه دار ، عمداً چيزى بخورد يا بياشامد روزه او باطل مىشود ، چه خوردن و آشاميدن آن چيز معمول باشد مثل نان و آب ، چه معمول نباشد مثل خاك و يا برگ و شيره درختان ، و چه كم باشد يا زياد ، حتّى اگر مسواك را از دهان بيرون آورد و دوباره به دهان ببرد و رطوبت آن را فرو برد روزه او باطل مىشود . مسئله 1662 - اگر موقعى كه مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده ، بايد لقمه را از دهان بيرون آورد . و چنانچه عمداً فرو برد روزه‌اش باطل است و به دستورى كه بعداً گفته خواهد شد كفّاره هم بر او واجب مىشود . مسئله 1663 - اگر روزه‌دار ، سهواً چيزى بخورد يا بياشامد ، روزه‌اش باطل نمىشود . مسئله 1664 - احتياط واجب آن است كه روزه‌دار از استعمال آمپول تقويتى كه به جاى غذا به كار مىرود خوددارى كند ، ولى تزريق آمپولى كه عضو را بىحس مىكند اشكال ندارد . و همين‌طور آمپولى كه به‌عنوان دارو براى بيمار به كار مىرود . پس اگر روزه‌دار مريضى باشد كه روزه براى او ضرر ندارد ولى در روز به آمپول دوا نياز دارد و ناچار است آمپول را بزند پس از زدن آمپول بايد روزه آن روز را بگيرد و بنابر احتياط مستحب قضاى آن را هم بگيرد . مسئله 1665 - اگر روزه‌دار ، چيزى را كه لاى دندان مانده است عمداً فرو ببرد ، روزه‌اش باطل مىشود . مسئله 1666 - كسى كه مىخواهد روزه بگيرد واجب نيست پيش از اذان ، دندانهايش را خلال كند ، ولى اگر بداند غذايى كه لاى دندان مانده حتماً در روز فرو مىرود چنانچه خلال نكند و چيزى از آن فرو رود ، روزه‌اش باطل مىشود ، بلكه اگر فرو هم نرود بنابر احتياط قضاى آن روز را بگيرد ، اگر مىداند كه حتماً فرو مىرود و روزه‌اش را باطل مىكند . مسئله 1667 - فرو بردن آب دهان ، اگر چه به واسطهء تصوّر كردن ترشى و مانند آن در دهان جمع شده باشد ، روزه را باطل نمىكند .